บ่อยครั้งที่ผู้เขียนเห็นภาพนี้ของเก่งในตอนเย็น......เก่งเข็นพ่อมานั่งรอเขา  ล็อคล้อรถเข็นของพ่อเรียบร้อย  แล้วเก่งก็วิ่งมาเก็บยอดใบอ่นของต้นมะม่วงหิมพานต์...เพื่อเอาไปทำกับข้าวกินกัน

      บางครั้งเก่งก็เข็นพ่อออกมานั่งใกล้ๆ กับที่เขาล้างรถให้พ่อ.....เพราะเก่งรู้ว่าพ่อใช้รถคันนี้เป็นประจำด้วยรักรถคันนี้มาก

       มีป้าข้างบ้านของผู้เขียนและเก่ง....ได้มาบอกเล่าให้ผู้เขียนฟังว่า...." เก่งมันน่าสงสารนะ.....มันบอกว่า.....เมื่อก่อนพ่อไม่ค่อยรักมันนักหรอก  รักน้องสาวสองคนนั้นเสียมากกว่า  ....กับเก่งขนาดโตเป็นวัยรุ่นแล้วพ่อยังเตะเก่งเลย  เคยถูกตบด้วย.......แต่เก่งไม่โกรธพ่อหรอก  ก็พ่อเป็นพ่อเก่งนิ".....(.....

ขอบคุณที่โลกสร้างคนดีอีกคนมาประดับไว้ในโลกใบนี้...

และขอบคุณเจ้าของบันทึกที่นำเรื่องดี ๆ มาประดับไว้ใน G2K