สวัสดีค่ะคุณแณณ แวะมาเยี่ยมบ้าง

ไม่มีใครคิดแทนเราได้ว่าเราควรจะเลือกทางใด เมื่อก่อนพี่เคยมองผู้หญิงที่ยอมสละความก้าวหน้าทางการงานของตัวเองเพื่อสนับสนุนงานของสามีว่าเป็นผู้หญิงแบบยุคก่อน แต่มื่อถึงคราวตัวเองจึงได้รู้ว่าที่จริงที่เราเลือกที่จะวางงานของเราไว้ก่อนนั้น ก็ไม่ใช่ว่าเราทำเพื่อเขาร้อยเปอร์เซ็นต์ หากแต่เรากำลังทำเพื่อตนเอง เพื่อความสุขของตนเองที่จะได้อยู่ข้างคนสำคัญของเรา ยิ่งได้เห็นน้ำใจของเขาที่มุ่งมั่นทำสิ่งมีประโยชน์ตอบแทนแผ่นดิน เราก็ได้มีส่วนในกุศลนั้นทางอ้อม

ตอนพี่ลาออกจากงานมาอยู่อยุธยา ญาติผู้ใหญ่หลายคนตำหนิว่าไม่ฉลาดที่ทิ้งงานเงินเดือนสูง พึ่งตนเองได้ มากลายเป็นคนต้องพึ่งสามี ซึ่งสามารถกลายเป็นอื่นได้ พี่เองไม่ได้รักสามีจนต้องตามใจเขา แต่มาคิดว่าอายุขนาดเรา งานเครียดมาก แข่งขันสูงอย่างนั้น สู้อยู่บ้านที่เราก็ยังสามารถทำงานวิชาการได้หากอยากทำ ไม่มีความต้องการเกียรติยศอะไร และรู้จักพอ มีเวลาใช้ชีวิตให้เป็นสุขดีกว่า เลยเลือกอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ มีความสุขสงบมากค่ะ

ขอให้คุณแณณและสามีปฏิบัติภารกิจเพื่อชาติอย่างมีความสุข มีผู้คนคอยช่วยเหลือและให้กำลังใจให้ฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างไปได้ด้วยดี บุญรักษานะคะ