สวัสดีค่ะ...น้องตาเหลิม (ชื่อน่ารักจัง)

• ขอบคุณมากค่ะ..ในน้ำใจที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมเยียน
• และขอโทษด้วยค่ะ...ที่เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยช้าม๊าก..มาก..ค่ะ
• คนเชียงใหม่ เรียกการกระทำแบบนี้ว่า "เอาตังหน้าเป๋นไป..เจ้า"
• พูดให้งง..เล่นแบบนี้  เพื่อจะได้ไม่ถือโทษโกรธกันนะคะ.
• ก่อนอื่น พี่มีนิทานเล่าให้น้องตาเหลิมฟังสักเรื่องหนึ่งนะคะ..เพราะรู้สึกผิดจังค่ะ...

"...เรื่องมีอยู่ว่า มีม็อบเป็ดม็อบไก่ยกพวกไปประท้วงต่อเทวดาเพื่อฟ้องว่า เป็ดไก่ถูกคนเชือดทำอาหารกินกันทุกวี่วัน  เทวดาท่านก็ถามว่า

  "คนเขาเชือดไก่เอาไปทำอะไรกัน"    ไก่ตอบว่า "ก็แล้วแต่ ทำไก่ย่างบ้าง ทำลาบบ้าง  ทำไก่ต้มข่าก็มี"   เทวดาทำคิ้วย่นถามว่า "ไก่ต้มข่านี่เขาปรุงกันอย่างไร"   ไก่ก็อธิบายว่า "เขาเอาน้ำใส่หม้อ ใส่ไก่แล้วใส่เครื่องปรุง เช่น กะทิ  น้ำตาล  น้ำปลา  มะนาว  ตะไคร้  ข่า  ผงชุรส  พอเดือดเข้าที่ก็ลงมือซดกันเกลี้ยงถ้วย"

    เทวดาทำตาโต  แล้วปรารภว่า  "แหม..ฟังดูอร่อยเหมือนกันแฮะ..."

  ฝ่ายเป็ดพอได้ฟัง   ก็ส่ายหน้าราวกับจะบอกไก่ว่าสงสัยจะพึ่งไม่ได้แล้ว  เพราะว่าเทวดาดูท่าจะติดในรสเสียแล้ว  เป็ดจึงเปล่งเสียงร้องบอกไก่ว่า

     "กลับ..กลับ...กลับ..."

  ชะรอยคงไม่มีใครคิดไปติดอักขรวิธี จึงทำให้คำควบกล้ำเพี้ยนไป  กลายเป็น  ...ก้าบ..ก้าบ..ก้าบ..แทน   (จำมาจากท่านอาจารย์สุรวงศ์  วัฒนกูล..ค่ะ)

•  ดีใจมากค่ะ..ที่เห็นคนรุ่นใหม่สนใจ เรื่องภาษาไทย 
• แถมเจ้าบทเจ้ากลอนอีกต่างหาก
• แอบเข้าไปดูประวัติของน้องตาเหลิมแล้ว..สุดยอดค่ะ..ประสบการณ์การทำงานมากมาย   ทำในเรื่องสิทธิเด็กด้วย..เก่งจัง
• ย้อนกลับมาคุยเรื่อง ร เรือ ล ลิง ต่อนะคะ   ขณะนี้เราเหมือนอยู่ช่วงเชื่อมต่อระหว่างคนรุ่นผู้อาวุโส  ผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์  ผู้ที่มีความเป็นห่วงในเรื่องการใช้ภาษาไทย    กับยุคไอทีที่ก้าวไปอย่างรวดเร็วมาก   หากเป็นโลกที่กำลังหมุนอย่างสุดเหวี่ยง  หากเราจับไว้ไม่มั่นคง  คงต้องหลุดปลิวออกจากวงโคจรไปแล้ว  เดี๋ยวนี้แรงมือในการจับโลกไว้ของผู้เขียนอ่อนแรงลงไปเยอะเชียวค่ะ    คงต้องอาศัยแรงของรุ่นน้องตาเหลิมนี้แหละค่ะ  ที่จะช่วยประคับประคอง  พยุงไว้ หากไม่เข่นนั้นแล้ว  ก็จะเหลือแต่เด็ก ๆ รุ่นต่อไป  ที่เป็นชีวิตเล็ก ๆ ที่ต้องหมุนติ้วไปกับแรงเหวี่ยงของโลกไอที   การโอบอุ้มสิ่งดีงามที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติไว้จึงเป็นสิ่งสมควรกระทำยิ่งค่ะ...
• เหมือนที่น้องตาเหลิมมองอยู่นี่แหละค่ะ..

ด้วยวัยรุ่นยุุคใหม่ใช่เข้าถึง    จักได้พึ่งท่านศึกษาฯให้ปราศัย 

พัฒนาแลภิวัฒน์จัดวิจัย     ให้เด็กไทยรู้แจ้งคำจำนรรจา