คุณเพื่อนครับ

ผมอ่านแล้วต้องขอตอบแทนอาจารย์์ปัทมาวดี

ผมมองอย่างนี้ครับ คำว่า liberal จริงๆ แล้วคือ การเคารพในความต่างของพฤติกรรมและความคิดเห็น ใช่ไหมครับ? ตรงนี้ผมว่าเป็นเรื่องที่คนไทยไม่ค่อยได้ฝึก เพราะมีระบบอวุโสอยู่ นั้นหมายความว่าต้องเคารพผู้ใหญ่ ตรงนี้ทำให้คนที่อายุมากกว่าสามารถสั่งคนอายุน้อยกว่าได้ ทั้งภาษาไทยเองก็มีโครงสร้างเือื้อต่อการใช้งานในระบบอวุโส คือมีลำดับชั้น มีสุภาพ ไม่สุภาพ มีคำบอกความเป็นผู้ใหญ่ผู้น้อย เด็กพูดกับผู้ใหญ่ก็อย่างหนึ่ง ผู้ใหญ่พูดกับเด็กก็อีกอย่างหนึ่ง แต่เป็นเรื่องน่าสนใจที่คุณไมเคิลเอามาตีความในภาษาเรา

ผมมั่นใจว่าเรื่องที่ไม่ควรพูดนั้นมีอยู่ทุกประเทศครับ ลองมาที่อเมริกาแล้วพูดพวก N-word หรือลองไปแถวทางใต้แล้วด่าประธานาธิบดีคนปัจจุบันสิครับ แต่อย่างไรก็ดี ผมสังเกตว่าประเทศอเมริกานั้นอายุยังไม่มาก และมีหลายเผ่าพันธุ์รวมกัน แรงต้านทานความแตกต่างทางวัฒนธรรมจึงสูงกว่า ประเทศอื่น (อันนี้ผมวิเคราะห์เอาเอง)

อีกเรื่องที่ผมติดใจคือ ผมไม่ค่อยมั่นใจว่าการเรียกร้องให้คน "ไม่เปลี่ยน" นั้นเป็นเรื่องที่จะเกิดประโยชน์กับใคร การมาบอกว่าคนตุลาฯ เปลี่ยน แสดงว่าไม่มีอุดมคตินั้น ผมสงสัยว่าต้องให้เขาเป็นอย่างไรถึงจะพอใจครับ? ในเมื่อสังคมก็เปลี่ยน วัฒนธรรมที่ยังดำเนินต่อไปก็ต้องเปลี่ยน ภาษาเองก็เปลี่ยน (ถ้าไม่เปลี่ยน แสดงว่าเป็นภาษาตาย) แล้วทำไมคนในสังคมถึงจะเปลี่ยนไปตามบริบทเหล่านี้ไม่ได้หรือครับ?

สิ่งที่สำคัญในการ "เปลี่ยน" นั้น คือต้องบอกได้ว่าทำไมเปลี่ยน และจุดยืน (ซึ่งเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน) คืออะไรมากกว่านะครับ

ขอบคุณครับ