• ขอบคุณครับท่าน อัยการชาวเกาะ
  • ช่วงนี้ผมเริ่มเป็นห่วงเด็กๆ ลูกๆ หลานๆ ที่เพิ่งจะเริ่มจบมัธยมปลาย  และเริ่มสอบเข้าเรียนต่อในสถาบันอุดมศึกษาต่างๆ  จริงๆครับ
  • เด็กๆมักจะมีความหวัง  และคาดหวังไว้สูง ช่างน่ากลัวเหลือเกินในยามที่ต้องพลาดหวัง  แล้วทำใจไม่ได้  คิดทำอะไรแบบอารมณ์ชั่ววูบ  ให้เราเห็นเป็นข่าวบ่อยๆ ทุกปี  จนผมรู้สึกเศร้าใจและเสียใจไปกับพ่อแม่ ผู้ปกครองด้วยทุกครั้ง 
  • ผมเองได้รับเชิญไปไป ปฐมนิเทศน์  ในสถาบันการศึกษาทีไร  ก็จะพูดให้ข้อคิด และเตือนสติเสมอ ๆ  เหมือนอย่างที่เขียนบทความไว้นี่แหละครับ   แต่..ก็ทำได้เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น 
  •  เด็กๆอาจจะยังไม่ถึงวัยที่จะคิดอ่านได้ลึกซึ้งเท่าเรา  เวลาเจอแรงเสียดทานก็ต้านไม่ไหว  คิดอ่านตั้งรับไม่ทัน...ตัดช่องน้อยแต่พอตัวไปซะเลย
  • อยากให้ผู้ใหญ่ช่วยกันดูเด็กๆ  ประคองเขาให้เดินและวิ่งไปได้ ต่อไป   เพราะ....  แม้จะขาดอะไร ที่ไม่ได้เป็นอย่างใจคิดไปบ้าง   ชีวิตก็ยังสามารถดำเนินต่อไปได้.