สวัสดีเจ้า อา เป-ลี่-ยน

ตะก่อน ตอนเป็นเด็กตอนปลาย เคยนึกโกรธปู่ย่าตายายพ่อแม่ คนเฒ่าคนแก่ทั้งหลาย ที่สอนให้เด็กๆ กลัวสิ่งที่มองไม่เห็น สอนในสิ่งที่ไม่มีเหตุผลรองรับ แต่พอโตขึ้นมีโอกาสได้คิดและฟังมากขึ้น จึงรู้ว่าสิ่งที่มองไม่เห็นและเป็นความเชื่อที่สืบต่อกันมา ล้วนมีแนวคิดและภูมิปัญญาของการใช้ชีวิตที่ถูกต้องตามทำนองครอบธรรมแฝงอยู่เสมอ เพียงแต่ "เรา" จะฟังและคิดตามอย่างไรเท่านั้นเอง

สบายดีเน้อเจ้า

---^.^---