ครับ

ตอนนี้เรายัดเยียดสิ่งที่เราเรียกว่า "ความรู้" ให้กับเด็ก แบบที่หมอประเวศ ว่า

"ยัดช้างผ่านรูเข็ม"

ลำบากด้วยกันทุกฝ่าย

เราต้องมาคิดใหม่ ให้เฉพาะเรื่องที่จำเป็น แบบ

 

"ใบไม้กำมือเดียว" ได้ไหม

ในโลกความเป็นจริง เราไม่ต้องรู้มาก แต่พอเพียงก็ทำงานได้ ไม่ใช่หรือครับ

รู้มากทำอะไรไม่เป็น สู้รู้น้อนแต่ทำงานได้ไม่ดีกว่าหรือครับ

สิ่งที่เรียน "เผื่อใช้" แต่ (จริงๆ) เพื่อลืม นั้น ไม่ทราบจะให้เรียนไปทำไมกันครับ

ผมเถียงเรื่องนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ปัจจุบันก็ยังไม่มีใครเห็นด้วยเลย

แต่ก็จะสู้ต่อไปครับ