สวัสดีครับคุณพี่ศศินันท์

เห็นด้วยครับ ว่าที่โกทูโนมีความเป็นผู้ใหญ่ (thai professional blog) ถึงจะมีคนมากมายหลายวัย แต่ด้วยท่าทีของคนส่วนใหญ่จะระมัดระวังกัน ผมเข้าใจว่าอารมณ์แบบวัยรุ่นใจร้อนก็เลยลดน้อยถอยลงไป

การโพสต์ตอบบล็อก สำหรับผมเองก็จะมีจังหวะสุดท้ายก่อนจะกดบันทึก ส่งข้อความไป บางครั้งต้องกลับมาทวนอีกหนเหมือนกันครับ เพราะเป็นอย่างที่คุณพี่พูดจริงๆ ว่ามันบันทึกแล้วก็บันทึกเลย จะมาแก้นั้นไม่ได้แล้ว

เรื่องความเกรงใจนี้ถือเป็นข้อเด่นของบ้านเราเลยครับ ผมใช้คำว่าเด่น เพราะรู้สึกว่าความเด่นนี้บางครั้งก็ดี บางครั้งก็ไม่ดี บางครั้งการสงวนท่าทีนั้นเป็นผลดี แต่บางครั้งส่งผลเสีย เวลาเราเป็นเด็ก ไม่ได้ออกความคิดเห็น ต้องฟังผู้ใหญ่ตลอด ทำให้เราแสดงความคิดเห็นกันไม่ค่อยจะเก่ง นานๆ เข้าก็รอโอกาสที่ตัวจะเป็นผู้ใหญ่ จะได้ไม่ต้องฟังความคิดเห็น

ถ้าผู้ใหญ่ฟังเด็ก และใช้เหตุผลในการสนทนากัน ก็น่าจะช่วยให้ลดข้อเด่นในเรื่องความเกรงใจ และเพิ่มข้อไม่เด่น เรื่องที่เราแสดงความคิดเห็นแบบอ่อนน้อมกันได้ดีขึ้น

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ