อ่านบันทึกนี้เป็นบันทึกแรกในเช้าวันนี้  พลอยให้หัวใจได้แช่มชื่นกับเรื่องดี ๆ ที่ผ่านพบในเช้าชื่นของชีวิต

ผมชื่นชมวิถีการทำงานในแบบนี้มาก   สะท้อนให้เห็นความเอาใจใส่ของครูที่มีต่อเด็ก ๆ  และเชื่อมโยงไปสู่ผู้ปกครอง  ราวกับเข้าออกบ้านของลูกศิษย์อย่างสนิทแน่น

ผมเชื่อเหลือเกินว่า  วิถีที่เกิดขึ้น  หากไม่ใช่ "ใจ"  ทุกอย่างคงขาดเขินมากโข   แต่เพราะใจนั่นเองจึงทำให้ระบบนี้กลายเป็น "มิตรภาพ"  ระหว่างครู - นักเรียน หรือแม้แต่ผู้ปกครอง

เพราะเช่นนี้แหละ  ครูแอ๊วจึงกลายเป็นขวัญใจเด็ก....มีเด็กมาบอกรัก  มีเด็กที่จากไปเข้าเรียนที่ใหม่แล้วยังหวนคิดถึงครูแอ๊วอย่างไม่รู้จบ  ....