สวัสดีครับคุณเป ลี่ ยน

         อ่านแล้ว...มีภาพทับซ้อนขึ้นในมโนสำนึก...ให้กระหวัดถึงในห้วงที่หัดปั่นจักรยาน...ตอนตัวน้อย ๆ ...จักรยานเป็นจักรยานผู้ชายที่มีคาน...ความสูงเราไม่พอ...ต้องเอาตัวสอดเข้าใต้คาน...แล้วปั่นไปทั่ว...ตอนเดินไป ไปได้ไม่ไกลขนาดนั้น...เห็นสรรพสิ่งข้างทางที่ผ่าน...แล้วปลื้ม...เห็นคนที่เคยไปตลาดแล้วผ่านหน้าบ้านเรา...อ๋อบ้านยายเขาอยู่ตรงนี้เอง...ต้องเดินตั้งไกลกว่าจะถึงตลาด...ผ่านโรงสีทีพ่อบอกว่ามาซื้อรำให้หมู...แต่คนที่บ้านเฝ้าเป็นห่วงเพราะยังเล็กนัก

                                                       ขอบคุณครับ