เพิ่งได้เข้ามาเห็นบันทึกนี้ค่ะ
  • ดีใจค่ะ ที่เราได้มีความประทับใจในบทกลอนเดียวกัน  โอกาสต่อไปคงจะมีบทอื่นๆที่ใจตรงกันตามมาอีกนะคะ.....
  • ฝากบทกวีของท่านอังคาร กัลยาณพงศ์..จากหนังสือปณิธานกวี.....บทนี้.....
    เสียเจ้าราวร้าวมณีรุ้ง
    มุ่งปรารถนาใดในหล้า
    มิหวังกระทั่งฟากฟ้า
    ซบหน้าติดดินกินทราย
      จะเจ็บจำไปถึงปรโลก
      ฤา รอยโศรกรู้ร้างจางหาย
      จะเกิดอีกกี่ฟ้ามาตรมตาย
      ก็อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ....
    ชอบไหมคะ?