สวัสดีครับคุณศศินันท์

อบายมุก คือ หนทางที่นำไปสู่ความเสื่อมเสีย 4 ประการ

  1. เป็นนักเลงผู้หญิง ก่อให้เกิดการเสียทรัพย์เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์
  2. เป็นนักเลงสุรา ทำให้บันทอนสุขภาพร่างกายทำให้ประกอบการงานไม่เต็มที่
  3. เป็นนักเลงการพนัน ทำให้เป็นมูลเหตุแห่งการทะเลาะวิวาทไม่เป็นที่ไว้วางใจของผู้อื่น
  4. คบคนชั่วเป็นมิตร ย่อมนำพาไปสู่ความเสื่อมเสียทั้งปวง

สุขของคฤหัสถ์ 4 คือ เป็นความสุขของผู้ครองเรือนพึงมี

  1. ความสุขที่เกิดแต่ความมีทรัพย์
  2. ความสุขที่เกิดแต่การจ่ายทรัพย์บริโภคดี
  3. ความสุขที่เกิดแต่ไม่มีหนี้สิน
  4. ความสุขที่เกิดแต่การประกอบการงานที่ปราศจากโทษ

ธรรมะนี้มีมานานและเป็นปรัชญาทางพระพุทธศาสนา ซึ่ง พระพุทธเจ้าตรัสว่า "คนเราไม่ได้ดีหรือเลวเพราะวรรณะ แต่ดีหรือเลวเพราะการกระทำ ใครจะเกิดในตระกูลใด ยากดีมีจนอย่างไรไม่สำคัญ ถ้าตั้งอยู่ในศีลธรรมแล้ว ก็เชื่อว่าเป็นคนดีควรที่จะได้รับการยกย่องสรรเสริญ" และเราก็ต้องการคนดี คือ เลือกคนดีมาบริหารบ้านเมือง แน้นอนคนที่มีอบายมุกข้างต้นย่อมนำพาประเทศไปในทางเสื่อมเสีย

เป็นดังนี้แล้วกระผมจึงอยากเห็นผู้นำ "รัฐ" มี "ของขวัญ" มากกว่า "คำขวัญ" ให้แก่เด็กๆ หรือประชาชนทั่วประเทศ เช่น

2. ส่งเสริมครอบครัวให้เข้มแข็งและพร้อมในการดูแลเด็ก ตั้งแต่การมีหลักสูตรครอบครัวศึกษาในทุกระดับ การเตรียมครอบครัวรุ่นใหม่ มีศูนย์ส่งเสริมและฟื้นฟูครอบครัว เสริมสร้างสภาพแวดล้อมทางสังคมและกิจกรรมที่ดีสำหรับครอบครัว

3. เน้นดูแลกลุ่มเด็กด้อยโอกาสเป็นพิเศษ

ขอบคุณครับ