สวัสดีครับ...
ตอนนี้ผมยังทำหน้าที่ราชการอยู่นครศรีธรรมราช ไม่มีโอกาสได้ทำหน้าที่ความเป็นพ่อในวันเด็ก ...
เมื่อครู่ก็เพิ่งโทรคุยกับพี่แอมป์.... อบอุ่น และเป็นกันเองมากครับ
... ไม่ค่อยสะดวกเรื่องอินเตอร์เน็ตนัก... จึงเงียบ ๆ หาย ๆ ไปจาก G2K.....
เห็นด้วยกับแนวคิด หรือทัศนะในบันทึกนี้ และขออนุญาตนำบทกลอนที่เขียนขึ้นตามอำเภอใจมาฝากไว้ในบันทึกนี้, นะครับ
ลูกรัก
แม่รู้จักวันนี้มีค่ายิ่ง
เป็นวันเด็ก, วันฝัน, วันความจริง
และทุกสิ่งดีงามตามเจ้าคิด
แต่ความจริงในโลกมักโศกเศร้า
ความจริงมักเปลี่ยวเหงาและเศร้าจิต
ความจริงอาจไม่ใช่ดั่งใจใฝ่เนรมิต
ความจริงอาจเหมือนยาพิษปลิดชีวา
แต่โลกนี้ยังย้ำหนัก, รู้จักชีวิต
ความจริงคือมิ่งมิตรที่ล้ำค่า
ชีวิตย่อมงอกงามตามกาลเวลา
ชีวิตย่อมเติบกล้าจากความจริง
จงเรียนรู้ความจริงอันนิ่งสงบ
เพื่อผ่านพบซึมซับสรรพสิ่ง
ในวันเด็ก, วันฝัน, วันความจริง
วันที่ผู้ใหญ่จะละทิ้งมายามาหาเรา
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
”วันนี้” จึงเป็นวันของ “พรุ่งนี้”
ลูกรัก, ท่ามวิถีที่เปลี่ยวเปล่า
จงเรียนรู้หาญกล้าที่จะก้าว
สู่เส้นทางอันนานยาวของพรุ่งนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“วันนี้” จึงเป็นวันของ “อนาคต”
วันเด็ก, จึงสวยสดในทุกบท, วิถี
วันเด็กจึงเป็นวันอันแสนดี
เพื่อบอกเจ้ารู้หน้าที่ของ “อนาคต”</p><p> </p>