- คนที่เรียกว่าตนมีการศึกษา เวลาเขาจะทำการอะไรก็เรียกประชุมเตรียมการ ต้องมีคำสั่งแบ่งงานเป็นฝ่าย และรายละเอียดของงานชัดเจน แต่ละฝ่ายก็เตรียมการ"วันสุกดิบ" กันไป
- ดูชาวบ้านทำ เวลาเป็นงาน พอรู้ข่าวก็ไปรวมกัน หยิบฉวยข้าวของที่มีอยู่ ไปช่วยกันทำงาน
- ในยามงานบุญ คุณยายตักข้าวสารใส่ขัน แบกก้านกล้วย แล้วไปรวมกลุ่มกันห่อข้าวต้ม บางคนก็ไปทำขันบายศรี
- ชาวบ้านเขาพิจารณาว่างานเช่นนั้นจะต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง และตัวเขาจะมีส่วนช่วยอะไรเพื่อให้งานบรรลุเป้าหมาย เขาก็ทำไปตามที่เห็นว่าสมควร
- เวลาสอนเด็กเตรียมอาหารกลางวันให้นักเรียนทั้งโรงเรียน ผมเฝ้ามองว่า จะมีเด็กคนไหน เห็นว่าผักบุ้งยังไม่มีคนล้าง แล้วชวนเพื่อนไปจัดการให้เรียบร้อย จานชามจะมีคนขนไปเตรียมไหม จะมีใครดูเวลาว่าจวนได้เวลาแล้ว ควรทำอะไรก่อนหลังดี
- เขาควรได้รู้ว่างานเล็ก ๆ ที่เขาทำส่งผลต่อความสำเร็จใหญ่ ๆ อยางไร และความสำเร็จนั้นไม่ใช่เกิดแต่การสั่งการของครูเพียงผ่ายเดียว แต่ใจดวงน้อยของเขาต่างหากคือผู้สั่งการอันแท้จริง