อาจารย์ธวัชชัยที่เคารพรักครับ  ผมว่ารากนั้นสำคัญยิ่งสำหรับชีวิต  ผมว่าทุกคนต้องรู้ตัวตน  ครองตัวตนและอยู่กับตัวตนได้

จะทำอย่างนั้นได้  คนเราต้องรู้รากเหง้าเผ่ากอ  รากเหง้าของชีวิต  จึงจะพัฒนาเรียนรู้สู้สังคมอันแปรปรวนได้

หากรู้ตัวตน  ก็พัฒนาปรับปรุงได้ถูกจุด   ท่าน ป.อ.ปยุตโต ที่ผมไม่รู้จักท่านมาก่อน  แต่มีอันไปช่วยเหลือท่านในงานสำคัญ  มารู้ว่าเป็นท่านเมื่อท่านมอบหนังสือพุทธธรรมมาให้ครับ  

ท่านได้ให้หลักคิดของคนที่สมบูรณ์แบบเอาไว้ว่า  ต้องมีธรรมหรือคุณสมบัติ ๗ ประการ ครับ

๑.รู้หลักและรู้จักเหตุผล  คือต้องรู้ทั้งตำแหน่งแห่งที่  ฐานะตน  อาชีพ การงานและความรับผิดชอบของตัวเอง

๒.รู้ความมุ่งหมายและรู้จักผล  รู้หลักการในการปฏิบัติตนและรู้เป้าหมายที่อยู่ปลายทาง

๓.รู้ตน  อันนี้ผมว่าสำคัญทั้งที่ต้องรู้ทั้งฐานะ  รู้ภาวะ  เพศ  กำลัง  ความรู้  ความถนัด  ความสามารถ  จึงจะประมาณตนได้  ผมจะไม่ทำเกินกำลัง  ทำผิดเพศ ผิดฐานะเป็นไม่เอาครับ

๔.รู้ประมาณ  นั้นสร้างความพอดีหรือพอประมาณตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง  ไม่ใช้แรงใช้เงินเกินกำลังเกินตนครับ

๕.รู้กาล  ต้องรู้เวลาที่จะทำสิ่งอันพึงควร  ยามควรพัก  ยามควรผ่อน  ผมก็เอาแต่พอควร

๖.รู้ชุมชน  เรารู้จักถิ่น  รู้ที่ชุมนุม  รู้วัฒนธรรมประเพณี อันนี้ไปสบายขยายผลง่ายครับ

๗.รู้บุคคล  ทุกคนไม่เหมือนกัน  ทุกคนแตกต่าง  การเข้าถึงแต่ละคนจึงต้องต่างวิธีครับ

แม้ผมจะปฏิบัติได้ไม่หมดแต่ได้สักครึ่งก็เพียงพอครับ