สวัสดีค่ะ ท่านพี่ไมตรี 
- การศึกษาเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องมาช่วยกันคิดแก้ไข ใช่ว่าเป็นหน้าที่ขอผู้สอนฝ่ายเดียว
- ในฐานะผู้ที่อยู่ในวงการศึกษามานาน ทราบดีว่าทุกคน ในหน่วยงานก็พยายามในทุก ๆ วิถีทางที่จะแก้ไขปัญหา แต่ใช่ว่าทุกแนวทาง ทุกวิธี จะประสบผลสำเร็จ เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับความร่วมมือของทุกฝ่าย
- 3 จว. ชายแดน ดูเหมือน จะถูกมองในแง่ลบ เรื่องของการศึกษา โดยเฉพาะ ในช่วงระยะหลัง ๆ มานี้ อาจด้วยสถานการณ์ความไม่สงบ และปัจจัยอื่นอีกหลาย ๆ ประการ
- ยกตัวอย่าง ง่าย ๆ นะค่ะ ท่านพี่ไมตรี ร.ร. ที่ถูกเผา คำว่า "ถูกเผา" เป็นคำแค่ 2 คำ แต่ 2 คำนี้ เป็น 2 คำที่ สร้างผลกระทบอย่างมากมาย ต่อ นร. ในโรงเรียนนั้น (อาจกระทบไปจนถึง ร.ร.ข้างเคียง)
- นักเรียนไม่มีที่เรียน
- นักเรียนไม่มีหนังสือเรียน / อุปกรณ์การเรียน
- นักเรียนขาด...... ฯลฯ
- สภาพจิตใจของนักเรียนที่ต้องมานั่งมองดูซากปรักหักพังของห้อง ที่เคยนั่งเรียนเมื่อวาน
- สภาพจิตใจของครูผู้สอน กับการสูญเสียห้องเรียน สถานที่ทำงาน โดยเฉพาะเอกสาร/หลักฐานสำคัญต่าง ๆ ที่ได้เก็บสะสมมาเป็นสิบ ๆ ปี
- เมื่อวานโรงเรียนถูกเผา วันนี้นักเรียนจะเรียนที่ไหน.. ? กลางแจ้ง ? กลางสนามฟุตบอล ? ใต้ต้นไม้ข้างอาคารที่เพิ่งถูกเผา ควันจาง ๆ ? ...........? ...ฯลฯ ?
- สภาพจิตใจ ของทั้ง ครู น.ร. ผู้ปกครอง ในขณะที่นั่งมองดู รร. ที่เมื่อวานได้นั่งเรียน นั่งเล่น นั่งอ่าน นั่งท่องสูตรคูณ ฯลฯ....วันนี้ เหลือเพียงแต่ เสาปูนดำ ๆ เศษไม้ไหม้ ๆ เถ้าถ่าน.....
- ภาพที่จำได้ในวันนั้น ทุกคนอยู่ในอาการเหงาหงอย ในแววตาทุกดวงปริ่มไปด้วยหยดน้ำแห่งการสูญเสีย หยาดน้ำตาแห่งความโศกเศร้า หลาย ๆ คน กอดกันร้องระงม ไร้คำพูด ไร้เสียงบรรยาย มีแต่เสียงสะอื้น แห่งความสูญเสีย
- โรงเรียนที่กำลังสอนอยู่ในเวลานี้ ก็เคยประสบกับเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน กว่าเราจะได้อาคารใหม่ มาแทน 1 หลัง เราต้องแลกกับความอดทน นานัปการ
- กว่า ร.ร. จะกลับมาสู่สภาพที่พร้อมจะทำการเรียนการสอน (ซึ่งแน่นอนไม่เท่าเดิม) เราก็ต้องใช้เวลาในการปรับปรุง ปรับตัว ปรับใจ ทั้งครูและ นร. รวมถึงผู้ปกครอง
- และ ฯลฯ
- และนี่คงเป็น 1 ในเหตุผลกระมังค่ะ ที่เรา.. เหล่าผู้ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในแวดวงการศึกษานี้ ต้องพากันไประดมพลังสมอง และแก้ไขปัญหานานัปการ รวมถึง การอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ของนักเรียนที่แสนจะน่าสงสารเหล่านั้น
"JasmiN"