ทีนี้เราชาวอีสานก็รู้ความหมายของ เซิ้ง นั้นมิได้หมายถึงบทร้อง แบบ "โอมพุทโธนะโมเป็นเค้า  ข้อยสิเว้าเรื่องพญาแถน..." เท่านั้นใช่ไหมครับ  เซิ้งก็คือคำเรียกการฟ้อนรำของคนอีสานคนลาวซึ่งมีทั้งเป็นระเบียบตามเอกลักษณ์ดูดี เช่น เซิ้งกระติบข้าว  เซิ้งตังหวาย  เซิ้งภูไทย  และอีกพวกคือเซิ้งตามอัธยาศัย  อาจมีฆ้องกลองหรือไม่ก็ได้  เช่น เซิ้ง(มั่ว)หน้าเวทีหมอลำ  เซิ้งยกมือฟ้อนดีใจอะไรสักอย่าง แห่ขันหมาก  แห่กัณฑ์หลอนยามบุญผะเหวด  ก็เรียกว่าเซิ้ง ซึ่งไม่ต้องมีบทร้อง  มีเพียงกลองยาว  แคน  พิณ... ก็เซิ้งม่วนแล้ว

ใช่ครับ..การสื่อสารของกบฏผีบุญนี้มีลักษณะลูกโซ่..  แต่กลอน "ทิงสองบั้ง" นี้เป็นกลอนเฉพาะกิจสำหรับเยาะเย้ย  การที่พวกเขาสังหารลูกน้องร้อยตรีหรี่ตายตั้ง 11 ราย (อันนี้อ้างตามเอกสารของ เติม  วิภาคย์พจนกิจ มาเลยครับ)ส่วนข้อความลูกโซ่ นั้นน่าจะเป็นลักษณะคำทำนายแบบบันทึกของผมวรรคแรก

ทีนี้ก็มาคิดว่าเมื่อเป็นกลอนลำ  ซึ่งผมเห็นว่าเป็นลำล่องยาว  แต่ทำไมคุณเติมจึงเขียนเป็น บทเซิ้ง   ผมว่าคงน่าจะเมื่อชนะทหารทางการในสมรภูมิหนองขุหลุ  ตระการพืชผลในยกแรกแล้ว  ด้วยความดีใจคนลำใส่แคนก็ลำไป  ส่วนพลพรรคคนอื่นก็คงโห่ฮาเซิ้งสะใจ  เหมือนเราปีบฮายามหมอลำลำเข้าถึงวิญญาณม่วน  แม้จะเป็นลำยาวไม่มีจังหวะฟ้อนก็ตาม (ก็ยังฟ้อนในดอกได้)

คงเป็นฟ้อนเซิ้ง  ใส่กลอนลำยาวนั่นแล  หรือว่ายังไงครับ  พวกเราไม่เห็น  ไม่ทัน  ก็คุยกันไปต่างโสเหล่ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นสู่กันฟังนะครับ.