สวัสดีครับครูอ๊อด 

เช้าวันนี้ดูราวกับว่าลมหนาวที่เคยหลงทิศไปหลายสัปดาห์  หวนกลับมาอีกครั้ง  สงสัยคงกะจะหนาวลมห่มปีใหม่เป็นแน่เลยทีเดียว...

สำหรับผมแล้ว   การงานในบริบทของนิสิต   ทำให้เราคลุกคลีอยู่กับพวกเขา  เป็นการคลุกคลีด้วยใจไม่ใช่เพียงหน้าที่สถานเดียว   จึงทำให้เรามีความสุขกับสิ่งที่ลงมือทำ   สัมพันธภาพระหว่างเรากับผู้เกี่ยวข้องได้กายเป็นปัจจัยอันสำคัญที่ช่วยให้งานในแต่ละงานเป็นไปอย่างไม่ขัดเขิน ...จนบางครั้งเราก็อดสงสัยไม่ได้ว่า   สิ่งเหล่านี้เป็นผลพวงของการทุ่มเทของทุกคน   หรือเป็นเพราะส่วนหนึ่งนั้นคือสมพันธภาพของเราและเราที่มีต่อกัน  ซึ่งเราก็เชื่อว่าเป็นทั้งสองอย่างนั่นแหละ

และนี่กระมังครับที่ครูอ๊อดเรียกว่าสายใยเหล่านี้เป็นน้ำหล่อเลี้ยง ชีวิต....

ขอบคุณครับ