สิบโมงกว่าๆ

กริ้งๆ ..."อาจารย์สร้อยเจ้า ยุ่งก่อเจ้า"

อ๋า...ถามแบบนี้ต้องมีความหมาย...

"บอกมาก่อนซิว่ามีอะไร"

"พ่อครูบามาค่ะ อาจารย์สร้อยว่างมากิ๋นขะหนมเส้น ข้าวซอยบ้านอึ่งเน้อเจ้า เอาใกล้ๆ เตี่ยงก่อได้"

"ได้ก่า กิ่นข้าวบ่าดายนี่เน๊อะ..." แหมเอาของกินมาล่อ...เอ๊ย ไม่ใช่...บอกข่าวดีว่าครูบามา..จะไม่ไปไม่ได้หรอก...ชะเอิงเอยได้โอกาสเอาหนังสือที่ซื้อไว้ให้ซะเลย ..ดีที่ไม่รีบส่งไปก่อน...ครูบามาถึงที่....อิอิ...ประหยัดค่าไปรษณีย์อีกแล้วเรา...

เอ๋...แล้วจะเอาอะไรไปสมทบล่ะ...ขนมจีน ข้าวซอย กินที่บ้าน ก็มีเวลาซิ...งั้นเอาไอติมไปดีกว่า เจ้านี้ซื้อกันประจำเพราะคนขายอารมณ์ดี ขายไปแจกยิ้มไป...(ไอติมอร่อย...แต่บอกใครก็ไม่เชื่อไม่ยอมชิม...สุดท้ายเสร็จเจ้าโคล่า...อือๆ)

พอไปถึงเอ๋า...ไปกินที่ร้าน.เที่ยงกว่าเกือบครึ่ง...งั้นไปใกล้ๆ แล้วกัน....หิ้วไอติมไปด้วย (หิ้วไปฝากเขาทิ้ง..เพราะมันละลายหมด..ฮ่าๆ)...ไปร้านเฮือนเพ็ญ...ไปถึงอย่างกับเล่นเก้าอี้ดนตรี...อิอิ....เล่นกับคนไทยไม่ว่า ...ทั้งร้านมีฝรั่ง แขก จีน ญี่ป่น...เป็นเก้าอี้ดนตรีอินเตอร์...อิอิ...น้ำพริกอ่องโกอินเตอร์มีที่เจียงใหม่นะคะ...

กินไปกินมาน้องอาจารย์แคท..(สวยสุดๆ) กับลูกชาย ป 1 (ท่าทางเรียนเก่งมาก..เล่นเปียโนได้ 5 เพลง)  มากินไปคุยไป..จนบ่ายสอง...เก้าอี้ดนตรีในร้านก็ยังเล่นกันอยู่..แต่บางตาลงบ้างแล้ว...

แล้วก็ได้เห็นการผ่าทับทิมที่น่าพิศวง(ไม่เคยผ่าแบบนี้ก่อนเลยค่ะ) แถมรู้ว่ามาจากสเปน...โห...กินก็อร่อยด้วย...เลยเก็บส่วนที่ครูบาให้มาหนึ่งเซี้ยว กะเอาเมล็ดไปลองเพาะดู....ถ้าได้ผลดีจะเอาทับทิมสเปนอู้คำเมืองไปฝากนะคะ...ครูบาขา