สิ่งที่ได้จากการชมครั้งที่ 3 (คิดว่าหลายคน คงหมั่นไส้แล้ว)

คือ ผมเห็นการเป็นนักวิจัย ของ พระเอกในเรื่อง นั่นคือ "มิว" (แสดงโดย พีช วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล)

หลายคนอาจจะงงว่า เป็นนักวิจัยได้ยังไงกัน

ตอบง่าย ๆ เลยนะครับ มีอยู่ฉากหนึ่ง ที่ พระเอกอีกคน คือ "โต้ง" ถาม "มิว" ว่า

• ความเหงามัน เฮี้ย! ใส่มิวยังไง

แล้ว มิวก็เริ่มเล่าให้ฟังเลยว่า ความเหงา มันเริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่ "โต้ง" ย้ายบ้านจากไป จากนั้น พอมิวเรอ่มโต แล้ว "อาม่าของมิว" ก้เสีย ทำให้มิว เหงาหนักเข้าไปกว่าเดิม เป็นความเหงาที่มาจากการลาจากทั้ง 2 ครั้ง

จนมิว เริ่ม สงสัย แล้วมิวก้พูดว่า

"เราเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า เป้นไปได้ไหม ที่เราจะรักใครโดยไม่กลัวการสูญเสีย และเป็นไปได้ไหมที่เราจะอยู่ได้โดยไม่รักใครเลย"

นี่คือ การตั้งคำถามสำคัญในชีวิตของตัวละคร มันช่างคล้ายกับชีวิตจริงของเรา ๆ ท่าน ๆ นะครับ

ถ้าเพียงเรา สงสัย ตั้งคำถาม และใคร่ครวญกับมัน ตรงนี้ คือ คุณสมบัติสำคัญของนักวิจัย ที่จะเป็นผู้มีวิจารณญาณ เป็นผู้นำแสงสว่างสู่สังคม

ขอคุณ "รักแห่งสยาม"

ขอบคุณพ่อแม่ที่รักเรา โดยไม่แคร์ หรือมีข้อแม้อะไรเลย

ครอบครัว และการตั้งคำถามในความรัก สำคัญจริง ๆ นะครับ