สวัสดีครับ...

• พักนี้ผมไม่ค่อยได้มีเวลาไปทักทายเลย
• เพราะนั่นคือปัญหาเรื่องเวลาที่ไม่ค่อยมี
• วันนี้เป็นวันแรกที่กลับมาเขียนบันทึกในรอบ หลาย ๆ วัน
• และรู้สึกว่าตนเองมีพลังเกิดขึ้นกับตัวเองอีกครั้ง
• สำหรับการวางแผนให้แต่ละก้าวของชีวิตเป็นไปตามลำดับขั้นนั้นก็ยังต้องขับเคี่ยวไปอีกพักใหญ่ ๆ ...
• แต่วิถีกิจกรรมของนิสิตกลับไม่เคยหยุดแม้กระทั่งวันหยุด ...
• ผมเองก็ไม่อาจละเลยที่จะต้องติดตามดูแล...
• บางทีก็ไปดูทั้งนิสิตและลุกน้องทำงาน
• ให้อยู่เฉย ๆ  ปล่อยลูกน้องลุยอย่างโดดเดี่ยวนั้นไม่ใช่สไตล์ของผม
• แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ.... ความสมดุลคือสิ่งที่ผมต้องค้นหาให้เจอ