สวัสดีครับ คุณเอก...
ผมได้รับของฝากเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ... และเมื่อวานก็นั่งเติมกำลังใจให้ตนเองจากของฝากนั้น ...
ผมมีความสุขกับการทำงานเสมอ แต่วิถีการแสดงออกอาจดูเข้มขรึมและจริงจังไปหน่อยก็เถอะ แต่ทั้งปวงนั้นก็คือการ "เทใจ" และอุทิศกายให้กับงานนั่นเอง
ผมทำงานบนพื้นฐานของการทุ่มเทเสมอมา แต่ก็พร้อมรับทุกสถานการณ์ แต่ก็อดที่จะขบคิดไม่ได้ว่า บางครั้งของการทำงานนั้นมันน่าเสียดายมากที่เรามองเห็นปัญหาล่วงหน้าอย่างชัดเจน แต่เรากลับไม่สามารถขยับเข้าไปแก้ไขปัยหานั้นได้ ไม่ว่าจะเป็นการแก้ไขด้วยตัวเราเอง หรือแม้แต่การกระตุ้นให้ผู้ที่รับผิดชอบโดยตรงได้ "ลงมือ" แก้ไข....
ทุกวันนี้ผมเรียนรู้ที่จะต่อยอดกระบวนการจากเนื้องานเดิม ๆ ... ซึ่งหมายถึงการต่อยอดในสิ่งที่ดีอยู่แล้วให้ไม่ด้อยไปกว่าเดิม หรือหากจะด้อยไปกว่าเดิมก็ควรต้องอยู่ในบริบทของคำว่า "เราเต็มที่แล้ว..."
สำหรับงานนี้เป็นงานใหม่ก็จริง และจากประสบการณ์ก็ช่วยให้ผมจินตนาการกรอบงานได้เกือบทั้งหมด จึงพยายามลงลึกไปในแต่ละจุด โดยเฉพาะที่ตนเองรับผิดชอบนั้นมีหลายด้านมาก ผมก็นำทีมลงไปจัดการอย่างจริงจัง และถือว่าสอบผ่านอย่างมากมายก่ายกอง....
เหนื่อยเหมือนทุกครั้ง.... แต่ก็มีความสุขอย่างไม่รู้เบื่อ.. และหวังแต่เพียงว่านิสิตที่มาช่วยงานในครั้งนี้ จะเห็นคุณค่าของการใช้ชีวิตมากยิ่งขึ้น....
.......................................
คิดถึงเสมอ.....
และขอให้โชคดีกับการใช้ชีวิต นะครับ