สวัสดีคะ นายช่างใหญ่
ย้อนอดีตวันฟ้าคะนอง...
สมัยเป็นเด็ก ห้องครัวฝ้ามักมีน้ำซึมเวลาฝนตกแรงๆ ก็ต้องช่วยกันสี่คนพ่อแม่ลูก เอาถ้วยชามรามไหมาเรียงรองหยดน้ำ ถ้าฟ้าผ่าหนักๆ บ้านสะเทือน ลูกสองคนที่ปกติไม่ค่อยชอบนอนเบียดกับใคร ก็ต้องตะกายข้ามห้องไปนอนเบียดกับพ่อแม่ เพราะเกรงเสียงฟ้าผ่าจนนอนไม่หลับถ้าไม่มีใครนอนประกบสองข้างให้อุ่นใจ
แม้เวลาผ่านมาหลายสิบปี แต่เดี๋ยวนี้เวลาฟ้าร้องฟ้าผ่า ก็กลายเป็นเหตุการณ์แก้เขินหาเหตุอ้อนแม่พ่อบ้าง ด้วยถือโอกาสที่มีไม่บ่อยไปซุกเบียดกัน...อุ่นใจ...
---^.^---