จากการทำงานของผมกับชุมชนพบอย่างหนึ่งว่า "คนหนึ่งคน มีอะไรมากกว่าที่เราเห็น" จริงๆ  ฉะนั้น การที่จะเข้าใจโลกของคนคนหนึ่ง ต้องใช้เวลาศึกษา และใช้ใจที่เป็นกลางไม่ Bias

สิ่งที่เขาเป็น ที่แสดงให้เห็นเป็นเพียงภูเขาน้ำแข็งส่วนยอด มีอีกมากมายที่ต้องศึกษา เรียนรู้เขา ก็คือ ฐานของภูเขาน้ำแข็งเหล่านั้น

คุณครูที่คลุกคลีกับเด็ก  ต้องใจกว้าง  ใจเป็นกลาง มีเมตตา มีจิตวิทยาในการดูแลเด็กนักเรียน

เด็กที่มีปัญหา ....ไม่น่ารัก ในสายตาของคนอื่น ....เด็กคนนั้นน่าสงสาร และ ควรอย่างยิ่งที่ครูจะต้องเข้าไปศึกษาชีวิตเด็กคนนั้นจริงจัง เพื่อหาสาเหตุ

ในความเป็นจริงที่เห็น  ผมเห็นคุณครูหลายๆท่าน ก็ไม่ชอบเด็กไม่น่ารัก(เพราะเขาทำตัวไม่น่ารัก) ผลักเด็กเหล่านี้ออกไปเรื่อยๆ นอกกลุ่ม เป็นเด็กชายขอบในที่สุด ...แล้วเด็กก็เลวสมใจ

ประเด็นนี้เป็นประเด็นที่สำคัญมากครับ สำหรับชีวิตเด็ก ๑ คน ...ผู้ที่จะเป็นครู ผมว่าต้องมีใจที่ละเอียด และให้ความสำคัญกับจิตวิทยาเด็กด้วย

ไม่ทราบว่าผม ให้ข้อเสนอแนะตรงประเด็นมั้ย แต่ตรงนี้ผมมองว่าเป็น "สิทธิเด็ก" ที่ถูกเพิกเฉย ปัญหาเหล่านี้บ่มไว้เกือบทุกโรงเรียนในประเทศไทย.....ผมเชื่ออย่างนี้

ผมขอสิทธิ์ให้กับเด็กไม่น่ารักเหล่านี้....ครับอาจารย์