- ดิฉันอาจเศร้าบ้างกับการชะลอ พ.ร.บ. ออกไป
- แต่ก็ไม่เศร้าเท่ากับ การ ยกเลิกการประชาพิจารณ์
- ดิฉันไม่แคร์ว่าใครจะชะลอ หรือ จะผลักดัน พ.ร.บ.
- และไม่แคร์ว่าใครจะเห็นด้วย หรือ ไม่เห็นด้วยกับ พ.ร.บ.
- แต่แคร์ว่า โอกาสที่ทุกคนควรได้รับรู้ และเข้าใจ จริงๆ กับ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ จะมลายหายไปอีก
- ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกคน ควรมีความรู้ความเข้าใจ ในเรื่องนี้
- ยิ่งคนที่มีการศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย ยิ่งต้องรู้จากการวิเคราะห์ข้อมูลมากพอ จากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ ไม่ตัดสินปัญหาจาก "เขาเล่าว่า..." "รู้สึกว่า...." "กลัวว่า...." ฯลฯ
- และความเข้าใจนี้จะเกิดขึ้นได้ ต้องประชาพิจารณ์กันเยอะๆ คุยกันเยอะๆ สร้างความเข้าใจกันบ่อยๆ กับบุคลากร และนิสิตทุกระดับอย่างต่อเนื่อง
- ไม่ใช่ว่า เมื่อจะชะลอร่าง พ.ร.บ.ในการนำเข้า พิจารณาใน สนช.แล้ว ก็หยุดทุกสิ่งทุกอย่าง
- หยุดแม้กระทั่งการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้อง