สวัสดีครับคุณ...paleeyon
ทุกวันนี้...สับสน...มีการอาศัยซึ่งช่องว่างแห่งผู้ให้/ต้องให้...ในมุมมองของผู้รับ...ที่ทำตนมาเรียกร้อง...ไม่มีที่สิ้นสุด...ต้องให้..ต้องให้..ตลอดเวลา
ผู้ให้...ในทุกวันนี้จิตก็แอบแฝง...ไร้บริสุทธิ์แห่งความเป็นผู้ให้...เหลือแต่พี้
เดินทางลำบากครับ...ก็ปลง...ไม่รู้ว่าจะเหลืออีกกี่ตัวเสื้อ...ช่างมัน...ไร้การรับรู้...อยู่สบาย
ความเอื้อเฟื้อไม่ต้องกล่าวถึง...ยาก/น้อยมาก...หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
ขอบคุณครับ