สวัสดีค่ะ คุณจูน...
อ่านแบบ อิน อิน เลยนะคะ บันทึกนี้...
- อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด ห้ามกันไม่ได้เนาะ! แต่บางครั้งสิ่งที่เราอยากจะให้เกิดกลับไม่เกิดเช่นเรื่องการดูแลเอาใจใส่ทั้งสุขภาพกายสุขภาพจิตจากองค์กรที่เรารัก องค์กรที่เราพร้อมจะทุ่มเทศักยภาพของตัวเองทั้งหมดให้ไปกับการพัฒนาองค์กร....
จนบางครั้งก็คิดเหมือนกันค่ะ ว่าเขาอาจหลงลืมไปแล้วว่า คนไม่ใช่หุ่นยนต์ คนมีชีวิตจิตใจ ต้องการความรัก การดูแลใส่ใจซึ่งกันและกันบ้าง
- ไม่เป็นไรเนาะ...พี่เม่ยเป็นกำลังใจให้คุณจูนเสมอ ขอให้หายจากอาการเจ็บที่ข้อมือโดยเร็วนะคะ