สวัสดีอีกครั้งครับ ... คุณเบิร์ด
ก่อนอื่นต้องขอบคุณคุณเบิร์ดเข้ามากวนน้ำเพื่อให้ใส เพราะ คุณเบิร์ดกำลังถือ "สารส้ม" อยู่ครับ อิ อิ ส่วนผมน่ะ ถือขัน
จากประเด็นที่แอบถามมานะครับว่า
- การเคลื่อนไหวของบล็อกเกอร์จำเป็นมั้ยคะที่จะต้องเป็นการเขียนเท่านั้น
- ถ้าเค้าเป็นสมาชิกเพื่อแลกเปลี่ยนล่ะคะอาจารย์ บล็อกจะถือว่าร้างหรือเปล่า
- ถ้าเค้าเป็นสมาชิกเพื่ออ่านล่ะคะ..บล็อกนั้นจะเรียกอย่างไร..."
หูยยย โดนไป 3 คำถามเท่านั้นเอง คุณเบิร์ด
- ดังที่คุณเบิร์ดหยอดคำถามมานั้น ทำให้แบ่งการเคลื่อนไหวตามพลวัตของบล็อกเกอร์ออกได้เป็น ... สมาชิกเพื่อการอ่าน, สมาชิกเพื่อการเขียน และสมาชิกเพื่อการอ่านและเขียน ... หุ หุ
- แบ่งได้ครับ แบ่งได้ ... แต่ในทางปฏิบัติคงงงน่าดู สงสารทีมงานขึ้นมาจับใจในทันที
- ใครจะอ่านอย่างเดียว ใครจะเขียนอย่างเดียว
- ส่วนกลุ่มสุดท้าย ... เป็นวัตถุประสงค์หลักของการเป็นสมาชิกแห่งนี้ไงครับ
- สุ จิ ปุ ลิ (หาคำแปลให้ด้วยนะครับ) ... อ่านด้วย เขียนด้วย ก็ต้องย่อม คิดด้วย ทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ตนเองและสังคม
ดังนั้น การแลกเปลี่ยน ... คงต้องหาคำนิยามให้ชัดเจนว่า แลกเปลี่ยนคือแลกเปลี่ยนอย่างไร อ่านอย่างเดียว (ตัวเลขคนอ่านขึ้นพรวด ๆ) ถือว่าแลกเปลี่ยนใช่ไหม น้ำหนักความเชื่อถือเท่าไหร่
หรือ เขียนอย่างเดียว (ก้มหน้าก้มตาเขียน ไม่ไปอ่านของคนอื่นเลย) แบบนี้ แลกเปลี่ยนไหม น้ำหนักความเชื่อถือเท่าไหร่
ผมคิดว่า "บล็อกร้าง" ในที่นี้น่าจะหมายถึง บล็อกที่ขาดการดูแลเอาใจใส่มากกว่า ... โดยเฉพาะเน้นเรื่องกระบวนการเขียน เพราะกระบวนการเขียนมันทำให้ผู้เขียนปลดปล่อยความรุ้ ภูมิรู้ ที่อยู่ภายในออกมา อันนำมาซึ่งกระบวนการของการพัฒนาคน คนที่มีคุณภาพ คิดเป็น อ่านเป็น เขียนเป็น
กระบวนการดังกล่าว ทำให้การพัฒนาตนเป็นไปอย่างง่ายดายเมื่อเปรียบเทียบกับการที่อ่านอย่างเดียว แต่ไม่เคยได้เขียนบันทึกความในใจให้ใครได้อ่านเลย แบบนี้เรียกว่า "ให้ความรู้ตายไปกับตัวคนเลยดีกว่า" ก็เห็นจะไม่ผิด แล้วความรู้จะต่อยอดได้อย่างไรครับ
ผมคิดแบบนี้ครับ คุณเบิร์ด ไม่ทราบว่า ได้เรื่อง ตรงใจคุณเบิร์ดหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะครับ
เอากันจริง ๆ ผมทราบว่า เรื่องของ KM เป็นเรื่องรอบ ๆ ตัวของคนเรานี่แหละ
แต่ผม .. ไม่ค่อยรู้เรื่อง และไม่ค่อยจะพยายามทำให้รู้เรื่องเท่าไหร่
คงต้องรบกวนคุณมะปรางเปรี้ยว กับผู้รู้ต่าง ๆ เล่าให้คุณเบิร์ดฟังต่อไปนะครับ
บุญรักษา .. คนกวนน้ำด้วยสารส้ม ครับ
:)