ขอยอหัตถา ตั๋วข้าม่อนน้อย ขอจ๋ารค่าวสร้อย เป็นถ้อยแถลง
“แม่ออน”ก่อนนั้น มันเป๋นจื้อแขวง อยู่สันกำแปง ป่าไผ่แหล่งหล้า
ลุปี๋พอศอ สองสี่สี่ห้า หมู่เงี้ยวมันมา เข้ายึด

เผาตี้ทำก๋าร ไฟผลาญทึดทึด ยึดเผาโฮงเหล้า วอดวาย
ตางก๋ารจึ่งย้าย ออกไปบ่ไกล๋ ตางเหนือขึ้นไป หล่ายออนว่าอั้น
จื้อ”สันกำแปง” นามแขวงใหม่มั่น เจริญเร็วพลัน สรรพเสร็จ

สามสิบเมษา สองห้าสามเจ็ด แยกเขตออกหั้น ปกครอง
จื้อกิ่งใหม่นั้น เจื้อมั่นตังผอง “แม่ออน”หมายปอง จองจื้อเก่าเกื้อ
ออนหลวยโฮงเฮียน จำเนียรเข้าเอื้อ อาคารหลังเหนือ หื้อใจ๊

ถัดมาแหมปี๋ ย้ายตี้ใหม่ไซร้ วันตกแจ่งใต้ งามแดน
มากึดมาไค้ ดั่งได้แก้วแหวน หมู่เก้าในแดน ออนกล๋างแหล่งหล้า
สามสิบแปดปล๋าย ในสองปันห้า กล๋างเดือนตุลา คมตั๊ด

ขนย้ายเข้ามา หัวหน้าเคร่งครัด จัดกั๋นเป็นห้อง ทำงาน
สมใจ๋เจ้นล้ำ ได้ตี้ทำก๋าร มากหลายอาคาร สถานใหม่มั่น
ลุเถิงดิถี วันตี้แปดอั้น เป็นโสรีวาร จื้นจ๊อย

มาศว่ากันยา สองปันห้าร้อย ปล๋ายห้าสิบหย้อย วันดี
ทำบุญเสร็จสรรพ นับเป๋นดิถี ฤกษ์งามยามดี ทั่วไทยไกล๋ใกล้
หมู่เฮาสุขี ยินดีตี้ได้ เลื่อนสูงขึ้นไป ฐานะ

ยกเป็นอำเภอ เสนอก๋าละ เฉลิมองค์พระ ราชัน
วโรกาสไท้ ธได้สุขสันต์ แปดสิบครบครัน พรรษาว่าอั้น
แม่ออนกำเนิด เกิดได้แม่นมั่น เป็นอำเภอพลัน ปี๋นั้น

ขอหื้อสุขี อยู่ดีปันจั๊น หื้อฮักกั๋นด้วย ดวงมาลย์
ร่วมใจ๋ร่วมจิต ร่วมคิดสืบสาน ร่วมก๋ารร่วมงาน วงศ์วานหนุ่มเฒ่า
สืบฮีตสืบฮอย ป๊อยละแบบเบ้า วัฒนธรรมเฮา อย่าละ

รัตนะสาม สยามเทวะ พระฮักษาอั้น แม่ออน
ขอจบตอน กล๋อนสาส์นค่าวสร้อย ข้าน้อยขอวางลง ก่อนแลนายเหย.