คงต้องผสมผสานทั้งศาสตร์และศิลป์เข้าด้วยกัน  คุณครูที่มุ่งแต่ศาสาตร์  วาดภาพแต่ในตำรา  หามีปัญญาไม่  

เราไม่ทิ้งศาสตร์  แต่ศิลปในการสอน  การนำเสนอเนื้อหา  ที่ไม่ต้องยึดติดแต่ในห้องเรียนเหลี่ยมๆ โต๊ะเก้าอี้เรียงเป็นแถวๆ  ไม่สร้างปัญญาการเรียนรู้สักเท่าไร  คงต้องไปดูภายนอกห้องเรียนแล้วนำมาเล่าเรื่องอย่างที่ชาวบล็อกเขาทำกัน

หลักสูตรท้องถิ่น ต้องสอดคล้องต่อภูมิสังคม  อย่าคิดแต่เหมือนๆกัน  เพราะแต่ละท้องถิ่นชุมชนต้องการปัญญาที่แตกต่างกัน  เมืองน้ำต้องหนักไปทางจัดการน้ำ  เมืองดินแล้งต้องการจัดการดิน  เมืองคนนักต้องการจัดการคน  

อย่าว่าแต่เด็กเลยระบบการสอนแบบปัจจุบันมันน่าเบื่อทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่  เราเอาของจริงมาสอนก่อนได้ใหม  แล้วค่อยไปสู่ตำรา  ปัญหาเวลานี้เอาตำรานำแล้วปัญญาตาม  ปัญญาเลยไปติดอยู่ที่ตัวหนังสือหมด  เรียนม่งแต่เอาชนะคะแนน  ห่างไกลการแก้ปัญหาชีวิตไปทุกที

การวิจัยทุกวันนี้ก็ดีแต่มัดรวมเล่ม  ขอสนับสนุนประชาพิจัยของมหาวิทยาลัยชีวิต  เรียนจากไกล้ตัวจับต้องได้ไปสู่ของใหญ่ที่ไกลตัว  บางคนบอกผมว่าอาจารย์บางส่วนทุกวันนี้ไม่เคยปฏิบัติเลยในชีวิต  ดำรงอยู่ได้ภายในห้องเรียน  พอออกนอกห้องอาจารย์เองเอาชีวิตแทบไม่รอด 

การเรียนการสอนทั้งในและนอกพื้นที่ห้องเรียนต้องสร้างให้มีปฏิสัมพันธ์กันมากขึ้น  ครูที่ดีไม่จำเป็นต้องสิงห์สถิตย์อยู่แต่ในห้องเรียน  พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยายหมู หมา กา ไก่ ก็เป็นครูเรียนรู้ชีวิตเราได้หมด  ผมเองก็มีครูหมาๆสอนอยู่ทุกวัน  เพียงแต่เตือนตนเองเสมออย่าเป็นคนหมาๆก็แล้วกัน   ฮิฮิแล