ผมมองว่านี่คือวิถีชีวิตแห่งการแบ่งปันบนพื้นฐานความเรียบงามอันสมถะของชีวิต

การปลุกฝังให้นักเรียนได้ซึมซับกับเรื่องเหล่านี้  ยังคงต้องใช้เวลาอีกยาวนาน  และจะเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่จะรับช่วงต่อมา ...

......

ตะไคร้บ้านน้อง...ฟักทองบ้านพี่...ปลาจากสระลุงมี...นำมาต้มแกง แบ่งปันกัน.

บรรยากาศเช่นนี้ผมจำติดตาและฝังลึกในหัวใจอย่างไม่เลือนลางเลยครับ   เพราะพ่อ หรือแม่มักใช้ให้ขอผักจากเพื่อนบ้านมาประกอบอาหาร  บ้างเป็นมะนาว, บ้างเป็นตะไคร้.. ฯลฯ  เสร็จแล้วก็ตักอาหารให้เราถือไปให้เพื่อนบ้าน ....

งดงาม...

ยังงดงามเสมอ ...

.....

และขอให้นักเรียนได้เรียนรู้ความเป็นปัจจุบันของสังคม  เพื่อให้สามารถมีความสุขกับการมีชีวิตอย่างไม่เห็นแก่ตัว

ขอบคุณครับ