พี่กุ้ง

อ่านบันทึกนี้ผมตกใจมาก

ผมคิดถึงหน้า "จ่าเต๊าะ"ขึ้นมาทันที เขาเป็นชาวมูเซอร์ที่มีน้ำใจมาก ไม่มีใครไม่รู้จักเขา

ผมเจอจ่าเต๊าะเมื่อไหร่ เขาจะรีบเดินมาทักทายและจับมือผมทันที ...เรานับถือซึ่งกันและกันเขาคยบอกผมเสมอๆว่าให้ผมขึ้นไปเยี่ยมเขาบนดอยบ้าง..ทุกครั้งที่เจอกัน

ผมยังกำลังคิดว่าหน้าหนาวปีนี้จะขึ้นดอยไปเยี่ยมจ่าเต๊าะด้วยครับ หากผมรวบรวมเสื้อผ้า และผ้าห่มได้พอสมควร

หากเขาเจ็บสาหัส มีปาฏิหารย์ได้ผมขอให้เขาหายเจ็บ และมีชีวิตกลับคืนครับ