สวัสดีค่ะ เห็นด้วยค่ะว่าทั้งสิ่งที่ดี หรือไม่ดีที่เราพบในชีวิตเป็นการเรียนรู้ และคงเป็นวิบากกรรมบวกกุศลบารมีที่สั่งสม ที่จะทำให้แยกแยะได้ว่าสิ่งใดดีหรือไม่ดี

วัยรุ่นสมัยนี้น่าเป็นห่วง พี่ถึงแม้จะไม่มีลูกแต่ก็มีหลานสาว หลานชายหลายคน ไม่เคยเบื่อที่จะตักเตือนให้ข้อคิดแก่เขาเหล่านั้นค่ะ เพียงแต่เราเองต้องมีสติเวลาสอนเขา ต้องสอนหรือพูดด้วยความเมตตา ไม่ใช่ดุด่า ประชดประชัน แม้เขาทำผิดมา ก็ต้องมีความเมตตาให้ไปมากกว่าเดิม และทำใจของตนเองให้ไม่ทุกข์เศร้าคือพยายามวางอุเบกขาให้ได้นะคะ