คำแรกที่อยากสารภาพ...ในช่วงที่บังคับให้ตนเอง "ว่าง" .. คือ "คิดถึงมากครับ......"

.....

ผมเป็นลูกอีสาน

วิ่งเล่นและเติบใหญ่ในท้องนา

ดูเวลาจากพระอาทิตย์

ติดข้าวเหนียว...ซุบหน่อไม้

เรียนแบบอด ๆ อยาก ๆ ...

ยิ้มยาก ...

เป็นคนโมโหร้าย... แต่ใจดี

มีความรัก แต่ไม่ใคร่แสดงออก

เขินอายในอ้อมกอดของหญิงสาว

ชอบนับดาวยามไกลบ้าน

เบิกบานไม่ค่อยเก่ง

ร้องเพลงไม่ได้เรื่อง

เต้นห่างเครื่องไม่เข้าท่า

วันนี้...
รักและศรัทธาต่อผืนแผ่นดิน

ไม่สิ้นศรัทธาต่อสถาบัน

ที่สำคัญ

หลงรักความผูกพันของชาว G2K... อย่างโงหัวไม่ขึ้น