สวัสดีค่ะคุณสุดทางบูรพา ถ้าเรามีความเข้าใจแต่แรกถึงวิถีและจังหวะชีวิตที่ผันเปลี่ยนในแต่ละช่วงของปี การอยู่บ้านริมน้ำก็สามารถอยู่ได้อย่างมีความทุกข์นิดหน่อยจากน้ำท่วม ชีวิตคงไม่ให้เราพบแต่เฉพาะสิ่งที่เราชอบและถูกใจ ชาวบ้านปัจจุบันลืมการใช้ชีวิตแบบมี “หน้าแล้ง-หน้าน้ำ”กันหมดแล้ว ด้วยโลกแห่งการหาเลี้ยงชีพมีวิถีที่เปลี่ยนไป ความรีบเร่ง และต้องการมีเศรษฐกิจดีแบบคนในเมือง ทำให้รับวิธีคิดและความเป็นอยู่ที่แปลกแยกจากภูมิศาสตร์ที่ตนดำรงชีวิตอยู่ น่าเสียดายนะคะ แถวที่ดิฉันอยู่มีชาวบ้านหลายคนที่อยู่แบบเข้าใจแผ่นดิน ก็เลยได้พลอยอาศัยเรียนรู้ไปด้วยค่ะ