นมัสการครับหลวงพี่
ก่อนที่พ่อผมจะเสียในปี ๒๕๔๔
วันที่ ๑๐ เมษาในปีนั้น ผมพาพ่อไปทำบุญที่สาธุเจดีย์ ทิ้งพระ
ขับรถจากโคกโพธิ์ ถึงสพานเปรมพ่อบอกว่า "พ่อไม่ได้กินแกงส้มปลาหัวอ่อนนานแล้ว "
ผมก็เลยบอกพ่อว่า"เดี๋ยวลูกพาไปกิน แต่ลูกไม่รู้จักปลาหัวอ่อนนะพ่อ เดี๋ยวค่อยถามที่ร้านเอา"
ผมขับรถจากจุดนั้นมาสัก ๔-๕ โล เห็นร้านขายข้าวแบบชาวบ้าน ก็เลยเลี้ยวรถเข้าไป
ถามว่า"มีแกงส้มปลาหัวอ่อน หม้ายครับ"
แม่ค้าบอกว่า"มีค่ะ..พึ่งได้มาจากหลาด ไม่มีปลาหัวอ่อนขายหลายวันแล้ว"
พ่อเลยโชคดีที่ได้กินปลาหัวอ่อนเป็นครั้งสุดท้าย
ผมพาพ่อไปทุกที่ที่พ่ออยากไป แม้กระทั่งคูขุด ซึ่งพ่อเคยไปเที่ยวแล่นมาแต่ยังแด็ก
๑๒ กันยายน ปีนั้นพ่อก็เสียครับ
ผมเห็นหลวงพี่เขียนถึงปลาหัวอ่อน ผมก็นึกถึงประโยคที่พ่อพูดทันทีเลยครับ
นมัสการครับ