เรียน ท่านอาจารย์แสวงค่ะ
         เมื่อวานนกฟังรายการวิทยุประกาศผู้ได้รับรางวัลการวิจัยดีเด่น มีหลายท่านทีเดียว    ชอบอ่านงานวิจัยมากค่ะและก็คิดเหมือนท่าน ๆ ว่า การที่เราดีใจหนักหนากับการได้ตีพิมพ์ในนิตรสารดัง ๆ ภาษาประกิตเนี่ยมันมีประโยชน์กลับมามากน้อยแค่ไหน   แต่ก็เป็นหนทางหนึ่งที่ประกาศให้โลกรู้ว่า เนี่ยประเทศไทยก็มีผลงานวิจัยที่เป็นที่ยอมรับ
         ปัญหาของนักวิจัยส่วนใหญ่น่าจะมาจากเงินทุนมังคะ   เพราะต้องขอทุนสนับสนุนและนำมาเป็นค่าใช้จ่าย  แต่ถ้านักวิจัย จ้าง จ้าง กับจ้าง แล้วนำผลมาวิเคราะห์ก็ไม่รู้ว่าการทำงานวิจัยบนโต๊ะเนี่ยมันจะสำเร็จหรือไม่  งานวิจัยที่ลงไปเก็บข้อมูลเองเนี่ยหรือเขาเรียกว่า เขียนวิจัยแบบบรรยายหรือพรรณาเอง นกว่ามันยากจริง ๆ และก็ได้ลงไปสัมผัสเอง เป็นวิจัยเชิงประจักษ์ก็จะได้ข้อมูลดิบ ๆ ที่เป็นจริง
           จากการอ่านงานวิจัย หลาย ๆ งานวิจัยส่วนตัวเองชื่นชมท่านเหล่านั้นมาก  นกเองไม่เคยทำงานเป็นลักษณะของงานวิจัยในเชิงลึก  ได้แต่ทำงานวิจัยในกลุ่มเล็ก ๆ คือกลุ่มของการทำงานเพื่อการปฏิบัติงานของตนเอง
              เห็นด้วยกับอาจารย์เม้งค่ะ  อย่าท้อแท้นะคะนกขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้กับท่าน และนักวิจัยทุกคนค่ะ