คุณ 
]k; เมื่อ จ. 29 ต.ค. 2550 @ 07:53
- เรื่องทุนกู้ยืมเรียน เรามีสิทธิเรียกร้องครับ แต่รัฐบาลเป็นผู้ตัดสินใจ ก็หวังว่าคงจะมีสักรัฐบาลที่เห็นความสำคัญของการศึกษาระดับอุดมศึกษาของผู้ใหญ่ที่ทำงานแล้ว ในระหว่างที่รัฐบาลไม่มีนโยบายในเรื่องนี้ก็ต้องหาทางช่วยตัวเองกันไปก่อน ในส่วนของมหาวิทยาลัยกับ สสวช.ก็ช่วยโดยการพยายามลดค่าใช้จ่าย และหาเงินทางอื่นมาสนับสนุน ทำให้สามารถลดค่าเล่าเรียนลง เช่น ที่ มรภ.สุรินทร์ และ มรภ.ชัยภูมิ สำหรับรุ่นใหม่ ตั้งแต่ภาคเรียนที่ ๒/๒๕๕๐ ไม่เกินหมื่นบาทต่อเทอม
- เรื่องแยกออกเป็นหลายๆ สถาบันนี้ เป็นนโยบายของ สสวช.เองครับ ด้วยความเชื่อที่ว่า หากนักศึกษาได้เรียนกับสถาบันในท้องถิ่น จะทำให้การดูแลนักศึกษาทำได้ใกล้ชิดขึ้น ประสิทธิภาพและคุณภาพการเรียนการสอนก็น่าจะดีกว่า สุดท้ายค่าใช้จ่ายก็ถูกลง ผมอยากชวนให้นักศึกษาคิดว่า ไม่ว่าจะเรียนกับสถาบันไหนก็เป็นนักศึกษาในโครงการเดียวกัน คือ โครงการมหาวิทยาลัยชีวิต
- เรื่องการเรียน ในด้านหนึ่งก็ "ได้ความรู้จากอาจารย์" แต่ในอีกด้านหนึ่งที่โครงการมหาวิทยาลัยชีวิตเน้นมากคือ ผู้เรียนสามารถ "สร้างความรู้ด้วยตัวเอง" ได้ (คิด พูด เขียน อ่าน และฟังเป็น วิจัยเป็น) และสามารถแบ่งปันความรู้นั้นในระหว่างผู้เรียนด้วยกันเอง และ "สอนอาจารย์" ได้ยิ่งดี เพราะเราต้องยอมรับว่า นักศึกษาเราส่วนใหญ่มีความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ชีวิตและงานที่แต่ละคนทำมานาน มีมากกว่าอาจารย์ที่ไปสอนด้วยซ้ำ
- เห็นด้วยครับว่าเมื่อชาวบ้านมีความรู้ ฝ่ายปกครองก็หลอกพวกเขายากขึ้น ผมว่าบ้านเมืองที่ชาวบ้านมีความรู้น่าจะ "ปกครองยาก" แต่ "นำ" ง่ายนะครับ