แวะมาตามลิงค์ค่ะ....รูปครูอ้อยสวยจัง...นึกว่าตะละแม่กุสุมา...

.อ่านแล้วคิดถึงท่านอาจารย์หมอสมบูรณ์เหมือนกันค่ะ....จำได้ว่าท่านเคยปวดนิ้วก้อย...ไม่รู้ตอนนี้หายปวดหรือยัง....

แวะมาบอกว่า คิดถึงบันทึกครูอ้อยเหมือนกันค่ะ....เข้าไปอ่านเงียบๆคือ

บล็อกครูเรียนรู้ภาษาอังกฤษกับสุขภาพ เก็บไว้ในแพลนเนต LIVE เพราะว่าชอบสำนวนครูอ้อยเขียนประสบการณ์ได้ชัด อ่านง่าย แก้ปัญหาตามสภาพจริงๆของชีวิตได้...