สวัสดีค่ะอาจารย์ จอหงวน
- เรื่องที่อาจารย์นำมาเขียนนี้ ยอมรับว่ามีจริงค่ะ ในสังคมที่ไม่เคยมีความพอเพียงใช่ไหมคะ
- ครูอ้อยอ่านแล้ว ก็ให้นึกถึง ละครหลังข่าว จริงๆค่ะ
- ละครคือชีวิต..และ..ชีวิตคือละคร
- ไม่มีอะไรมายึดเหนี่ยว จิตใจ ของพวกเขาได้
- เราเป็นครู ครูมีหน้าที่ที่จะต้องช่วยกัน สร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามในจิตใจให้แก่นักเรียนของเรา
- แต่หากสังคม ที่นักเรียนต้องออกไปเผชิญ เขาทำกันอย่างเอิกเกริก..จนไม่รู้ว่า..อะไรดี อะไรเหมาะสม..ปะปน กันไปหมด
- ขอบคุณนะคะอาจารย์ เขียนได้ดีมากเลยค่ะ มีคติ ความคิด สอดแทรกตลอดเรื่องเลยค่ะ
จะรออ่านอีกนะคะ