สวัสดีครับ พี่ศศินันท์

ผมชอบสำนวนนั้นมาก   เพราะมันสะกิดเตือนให้เราได้ทบทวนจังหวะชีวิตของนิสิตด้วยเหมือนกัน   และเชื่อว่าหลายคนก็ทำกิจกรรมเพราะเป็นแฟชั่นที่หลงเสพอย่างไม่รู้ตัว... 

บางคนใช้เวลาสักระยะก็ตั้งหลักได้  แต่บางคนอาจพลัดหลง งมงายทำกิจกรรมอย่างไม่รู้แก่นสารเลยก็มากเหมือนกัน

แต่กลุ่มที่ทำงานค่านอาสาพัฒนา  ผมเชื่อว่าส่วนน้อยเท่านั้นที่ยังขาดกระแสสำนึกในการทำงานเพื่อสังคมจริง ๆ  เพราะส่วนใหญ่ก็น่าจะมีแรงบันดาลใจอันเข้มแข็งเกี่ยวกับกิจกรรม

...

ขอบคุณมากครับ -