สวัสดีค่ะน้องซูซาน
พี่ก็เคยคิดอยากไปธิเบต อยากนั่งรถไฟสายใหม่ที่แล่นเหนือที่ราบสูง เห็นทุ่งหญ้าและฝูงสัตว์ โอย ฝันสลาย เจียมสังขารเลยค่ะ ไปแค่ความสูงสาม สี่พันเมตรยังจะตายแล้วเลยค่ะ นี่ขนาดระมัดระวังการเดิน ไปป่วยที่จงเตี้ยน แบบอาเจียนหมดแรง อดไปกินอาหารแบบธิเบตที่มีเนื้อจามรีและชาเนยจามรีและดูระบำธิเบตกับคณะ อาจดีแล้วที่ไม่ได้ไป หากชิมเข้าไปอาจป่วยหนักกว่าเดิม
การเที่ยวนั้นหากทำได้คือเตรียมตัวเพื่อเที่ยวอย่างเดียวจะดีที่สุดค่ะ สมัยก่อนพี่ไปเมืองฝรั่งบ่อยๆนั้นจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับงานวิชาการ ทำให้มีความจดจ่ออยู่กับงานไม่สนุกเท่าที่ควร ขนาดเที่ยวต่อเมื่องานเสร็จ
พี่ก็ไม่ชอบทัวร์เหยียบแผ่นดินค่ะ พี่เรียกว่า "ทัวร์ลิง" คือรีบๆลุกลี้ลุกลนไปหมดทุกอย่าง
น้องซูซานได้ไปเที่ยวอย่างที่ตั้งใจเมื่อไหร่เราคงได้อ่านเรื่องแปลกๆที่ได้ไปพบเห็นนะคะ