อ่านบันทึกของอาจารย์แล้ว  ผมนึกถึงเพลง ปึกแป้นปีก ของไมค์  ภิรมย์พร  ขึ้นมาครับ  ว่าด้วยความปึกหัวทึบสมัยเรียนโรงเรียนประถมที่บ้านนอกของนายปึกแป้นปีก ซึ่งครูตั้งฉายาให้ แต่หลายปีต่อมา นายปึกกลับพาฉิ่งฉับทัวร์ พาเพื่อนร่วมโรงงานที่ทำงานอยู่  กลับมาทอดผ้าการศึกษา  พัฒนาโรงเรียนเดิมให้รุ่นน้องได้มีอุปกรณ์การเรียนที่ดี  ส่วนคนเรียนเก่งในรุ่นของนายปึก  ทำงานได้ดีเป็นเจ้าเป็นนาย  กลับไม่สนใจโรงเรียนเดิม  ท่อนฮุคของเพลงนี้ (ไม่ได้ถูกแบน) ความว่า "คนเรียนเก่งคดโกงก็มากมี  คนเรียนดีขี้โกงก็มากมาย" (สลา  คุณวุฒิ ประพันธ์)