สวัสดีครับ...

เป็นห่วงเหมือนกันครับ.. ส่งข้อความไปแล้ว ไม่ทราบได้รับหรือเปล่า  วันนี้, กะจะโทรไปถามว่าเดินทางโดยสวัสดิภาพหรือเปล่า  ก็ไม่แน่ใจว่า  ต้องโทรตอนใดดี..

แต่ที่นี่  เหตุการณ์รบพุ่งของนิสิตก็ยังไม่สงบนัก  ยังต้องเหนื่อย ..ทั้งหน้าที่และโลกส่วนตัวที่มีต่อนิสิต

....

ที่พิษณุโลก  คือ เวทีอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่ผมได้ไปเรียนรู้ในเวที KM ....

ตื่นเต้นดีครับ  ได้อะไรมาพอสมควร ...

....

โลกไม่เลวร้ายไปเสียทั้งหมด   วันหนึ่ง ๆ  เราอาจพานพบทั้งเรื่องราวแห่งกำลังใจและความทุกข์ท้อ  แต่ทั้งปวงนั้นก็ผ่านเข้ามาเพื่อเติมเต็มการเรียนรู้และการสรุปบทเรียนแห่งชีวิตเป็นที่ตั้ง... ใช่ไหมครับ

ที่พิษณุโลก  ใคร ๆ ก็ชมพี่เมตตาทั้งนั้นเลย

ผมได้แต่นั่งฟังและนั่งยิ้ม  และบอกกับตัวเองอย่างมีความสุขว่า "ไม่แต่เฉพาะเขาเท่านั้นหรอกที่รู้จัก -  ผมก็รู้จักผู้หญิงแกร่งแห่งโพ้นทะเลคนนี้เหมือนกัน..."

มีความสุขมาก ๆ นะครับ