อ่านถึงตรงที่บอกว่า แต่อย่างน้อยเขาก็ลงแรงทำงานนั้นโดยการข้ามถนนไปหารถแล้ว...และมีการจ่ายเงินให้กัน 100 บาทต่อหน้าต่อตา
แล้วก็อดคิดต่อไม่ได้ค่ะว่า

• เหมือนวงจรโซ่ห่วงอาหารเลย
• ค่าเสี่ยงตายวิ่งข้ามถนนในเมืองกรุงกับค่าแรงยกของใส่รถของชายหนึ่งคน...ถูกมากเลยนะคะ...
• 100 บาท...มันอาจจะเป็นค่าอาหารทั้งวันของคนหลายๆคนในครอบครัวเขา ..
• เขาอาจเป็นพนักงานบริษัทที่ถูกเลย์เอาท์....มันอาจจะเป็นอาชีพที่เลือกไม่ได้ในสภาพเศรษฐกิจไทยแบบนี้หรืออาจจะเป็นมิจฉาชีพ.....ฯลฯ...

คิดไปคิดมาก็ว่าคนคือสิ่งมีชีวิตที่รักตัวกลัวตายที่สุดนั้นกลับยอมเสี่ยงตายขนาดนี้......น่าสงสาร....