สวัสดีครับคุณพี่ยอดดอย

ขอตอบพี่ทีละประเด็นดังนี้นะครับ

ประเด็นสีชมพู เรื่องความรัก กับการเชื่อมโยง ที่พี่อ้างถึงการเชื่อมโยงสิ่งต่างๆ มากไปกว่าชั้นเรียนนั้น ก็เป็นหนึ่งในทฤษฎีการสอน เช่น contexual theory, และ situated cognition เรื่องเชื่อมโยงนี่ละครับ ที่ทำให้ผมเบื่อวิชาภาษาไทย ที่ต้องท่องกลอนไปเขียนสอบสุดๆ เพราะไม่รู้ว่าจะท่องไปทำไม จะได้ใช้อะไรอีกไหมในชีวิต ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วการเรียนเขียนอ่านกลอนนั้น ทำให้เป็นวิชาที่สนุกได้แน่ๆ ที่ผมสงสัยมากก็คือเรื่องความรัก เพราะผมไม่แน่ใจว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยรักในสิ่งที่ตัวเองสอนจริงหรือ ผมขอพูดกว้างๆ ว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมา แม้จะไม่นาน (เพิ่งจะพ้นวัยหนุ่มมาหมาดๆ ครับ) ผมพบคนมากมายที่ไม่ชอบในสิ่งที่ทำ เคยเห็นไหมครับ คนที่เป็นพ่อแม่ แล้วไม่อยากให้ลูกทำอาชีพที่ตัวเองทำ อาชีพที่ตัวเองหาเงินเพื่อเอามาเลี้ยงครอบครัว แต่ชิงชังกับมัน

ผมยังพบว่าทุนทางสัญลักษณ์ของอาจารย์นั้นยังมีให้เห็น หมายความว่า เป็นอาจารย์แล้วได้รับการนับหน้าถือตา เป็นที่ชื่นชม หลายคนเอาสัญลักษณ์ตรงนี้ไปต่อยอดทำอะไรหลายๆ อย่าง ที่ไม่เกี่ยวกับการศึกษา เอาไปสอนพิเศษ เอาไปทำธุรกิจ แต่ไม่ได้ทุ่มเทให้กับวิชาชีพ

ประเด็นสีเหลือง เรื่อง Science นั้น ผมรู้สึกว่าเราให้ความสำคัญกับอะไรที่จับต้องได้จนเกินไป แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ถือว่าเชยแล้ว ในโลกของการศึกษา และในโลกของการวิจัย ว่าไหมครับ หลายๆ อย่างที่จับต้องไม่ได้ วัดประเมินแบบจะๆ ไม่ได้ เราก็เอามาคุยกัน ยอมรับกัน ดูทฤษฎี string theory ของนักฟิสิกส์นั้นเป็นตัวอย่าง กะเกณฑ์กันไป ไม่มีอะไรให้เห็นกันเลย เรื่อง soft & hard science นี่ ผมว่าถ้ายังไม่ยอมรับก็คงจะคุยกันต่อลำบากครับ

ประเด็นสีน้ำเงินนั้น ต่อเนื่องมาจากสีเหลือง ซึ่งผมคิดว่า ตรงนี้แหละครับ ที่เราสามารถใช้ความรู้เกี่ยวกับทฤษฎีการเรียนการสอน ตั้งแต่ระดับองค์ความรู้ (epistemology) มาจนถึงทฤษฎี และภาคปฏิบัติ เข้ามาช่วย ผมไม่ได้หวังว่ามันจะทำให้เราทุกคนสอนเก่ง สอนดีขึ้นมาอย่างฉับพลัน แต่อย่างน้อย ถ้าเราสามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่างๆ ในชั้นเรียน เข้าใจความแตกต่างของผู้เรียนแล้ว เราก็น่าจะสามารถปรับกลยุทธ์ ให้เข้ากับบุคลิกลักษณ์ของทั้งตัวเราและผู้เรียนด้วย

ขอกลับมาที่สีแห่งความรักอีกครั้งนะครับ ผมเชื่อว่าถ้าเรารักในสิ่งที่เราทำ ไม่ว่าจะเป็นการสอน การเป็นทนายความ การเป็นนักการเมือง หรืออาชีพอะไรก็ตาม คนรอบๆ  ตัวเราน่าจะรู้สึกได้นะครับ อาจจะไม่กี่คน แต่ต้องมีแน่ๆ ครับ

ขอบคุณพี่มากที่มา ลปรร ครับ