ผมอยากจะบอกด้วยความสัตย์จริงว่า  ถึงแม้บางห้วงนิสิตนักศึกษาจะอ่อนแรงลงในสังคม   แต่ผมก็ไม่เคยสิ้นหวังที่จะเห็นพวกเขาเติบโต ..  โดยเฉพาะการเติบโตในทางจิตใจ

ผมอยากให้เขาแยกแยะระหว่างคำว่าตลาดงานกับตลาดชีวิตให้ถ่องแท้  ซึ่งหมายถึง  จุดมุ่งหมายของการเรียนนั้นต้องชัดเจนว่าเรียนไปเพื่ออะไร ...  และที่สำคัญ  พวกเขาย่อมมีเสรีภาพในการคิดและกระทำในสิ่งที่ต้องการ  แต่นั่นก็ต้องไม่ลืมว่า  .. สิทธิและเสรีภาพต่างมีกรอบหรืออาณาบริเวณเหมือนกัน  .. สำคัญคือ เขาต้องเรียนรู้ในบริบทเหล่านี้ด้วย  มิใช่คิดว่า  มนุษย์คือเสรีภาพอยากทำอะไรก็ทำได้อย่างไม่ต้องคำนึงถึงกฎกติกา  เป็นต้น