สวัสดีครับ คุณ

ขอบคุณกัลยาณมิตรทางปัญญาที่น่ารัก 

อนาคตอยู่ที่การเติบโตทางปัญญา ไม่ใช่การเติบโตทางเศรษฐกิจ

คุณคงเห็นปรากฏการณ์ฟองสบู่แล้วนะครับ ว่าในส่งผลกับประเทศเราขนาดไหน เพราะเราไปผูกความหวังของชาติไว้ที่เศรษฐกิจ GDP (Gross Domestic Product)อย่างเชื่อมั่น

สังคมไทยในตอนนั้น ตกอยู่ใน โมหภูมิ (คำของท่าน อ.หมอ ประเวศ) เพราะเอาเศรษฐกิจที่เอาเงินเป็นตัวตั้ง เป็นสื่อของความโลภจริตและความรุนแรง

ประสบการณ์ครั้งนั้นเอง ทำให้เรากลับตัว การกลับตัวคือการเริ่มต้น ตามที่ปราญช์ท่านหนึ่งกล่าวไว้...

หากเราเห็นบริบทอันเป็นประสบการณ์ เราจะเห็นว่า ปัญญา เป็นสิ่งที่ทำให้เรารอดพ้นจากปัญหาของมนุษย์ เพราะสิ่งสูงสุดในการขบคิดแก้ปมจำเป็นต้องอาศัยปัญญายิ่งยวด เป็นสัมมาทิฎฐิที่ย่อมนำมาซึ่งสัมมาปฏิบัติ

ในปัจเจกอย่างเรา ...จำเป็นต้องพัฒนาตนเอง แม้ว่าระบบที่มีอยู่ไม่ได้เอื้อให้เราเรียนรู้ที่ดีได้เลย หากทุนทางปัญญาที่เรามีอยู่บ้าง จะช่วยให้เราปรับเปลี่ยนตัวเองจากภายใน เป็นบุคคลเรียนรู้ ...นั่น จึงเป้นทางรอดของปัจเจกแบบเราที่ชาญฉลาด

เหมือนที่คุณเปรียบไว้ว่า

"โบราณจึงเปรียบปัญญาเหมือนหญ้าแพรก ที่แตกหน่อไปไม่สิ้นสุด ยิ่งตัด ยิ่งถาก ยิ่งงอกงาม"