คุณP ครับ

โคลงบทนนี้ของศรีปราชญ์  เป็นการกล่าวแบบอธิพจน์ คือเกินจริง  เป็นวิธีพรรณนาให้เกิดภาพ รับรู้ความรู้สึกได้เต็มที่   คนที่ร้องไห้จนน้ำตาท่วมถึงชั้นพรหมแสดงว่าเสียใจมากถึงที่สุด สาวเจ้าเลยสะกิดศรีปราชญ์ว่า  "พี่ร้องไห้จนนำตาท่วมสวรรค์ชั้นพรหมแล้ว พี่จะอยู่ยังไง  มิจมน้ำตาตัวเองตายหรือไง" ศรีปราชญ์เลยแก้ด้วยไหวพริบว่า  "ก็สวรรค์ชั้นพรหมสูงสุดไง ชื่อ อกนิษฐ์พรหม  ช่วยไว้ พี่ก็เลยรอดตาย"  นี่คือศรีปราชญ์ ปฏิภาณกวีที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดในวงวรรณคดีไทยครับ

            ขอบคุณที่รื้อฟื้นความทรงจำดีๆ ขึ้นมาใหม่ครับ