ความเห็น 384382

ความยากจนในสังคมและภาคเกษตรกรรมของไทย (๑๕) : สังคมที่ขาด “จิตวิญญาณ???”

เขียนเมื่อ 

ครูวุฒิครับ

การเอาตัวให้รอดก็เป็นเรื่องสำคัญครับ

แต่ไม่ใช่แค่เอาตัวรอด แต่จะต้องรอดเพื่อที่จะไปช่วยคนอื่นได้นะครับ

สองลักษณะนี้มีส่วนคล้ายในเบื่องต้น

แต่ต่างในเบื้องปลาย

อย่าไปฟังพวกที่ทำให้เราเสียกำลังใจเลยครับ

โลกนี้ เรามีคนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ

โดยนัยนี้ ถ้ามีการออกเสียงประชามติกันทั่วโลก จะไม่เหลือคนดีในโลกนี้เลย

เราต้องเลือกฟัง

เราต้องเลือกเชื่อ

เราต้องเลือกทำ

ในสิ่งที่ถูกต้อง เพื่อคุณค่าของชีวิตของชีวิตของเราเอง

และคุณค่าที่แท้จริงก็คือ การทำเพื่อสังคม ตามรอยวีรบุรุษ วีรสตรีที่เป็นที่นับถือ ก็เพราะเขาทำเพื่อสังคม

นี่แหละชีวิตที่ "ยั่งยืน" ไม่มีวันตาย หรืออยู่ได้นาน

แบบ

อยู่อย่างมีความหมาย ตายอย่างมีคุณค่าหรือ เงยไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดิน ดีกว่าไหมครับ